Buong Bayan?

Sa isang pambansang halalan sa ating bansa dalawang dekada na ang nakakalipas, sinabi ng isang kandidato "Hindi puwedeng kayu-kayo. Hindi puwedeng sila-sila. Kailangan buong bayan". 

Siguradong, kahit sino sa atin ay sasang-ayon sa ganitong mga kataga.  Mahalaga sa atin ang pangkalahatang kabutihan.  Likas ito sa atin bilang tao.  Subalit dahil sa kasalanan, may mga pagkakataong gusto nating tayu-tayo lang.  

Ang korupsyon sa pamahalaan, Simbaha't iba pang sangay ng lipunan ay pagsasawalang bahala sa pangkalahatang kabutihan. Wala namang bayang nakinabang sa pagnananakaw ng ilan, hindi ba?

Bukod sa korupsyon, ang pagkakaroon ng political dynasty ay isa ring pagkilos para maging lamang ang iilan sa atin bayan.  Kahit na sa anong anggulo natin tingnan, nanganganib ang demokrasya ng bansa sa pamumuno ng ilang makapangyarihang magkakamag-anak. Lumilikha ito ng kaisipang ang mga may pera't impluwensiya lamang ang maaaring mamuno sa atin.

Sa Evangelii Gaudium, nagbabala si Pope Francis na kung isasantabi natin ang kabutihan ng lahat, magiging manhid na tayo na sa pananaghoy ng mga dukha at iba pang nangangailangan. Huwag sana ito ang ating maging kahihinatnan, lalo na ng mga lider na nangakong pangalagaan ang kapakanan ng tanang kanilang nasasakupan.

Balikan natin ang kandidatong nabanggit sa unang talata.  Nanalo siya sa halalan at patuloy na nanalo sa mga sumunod na eleksyon. Naging makulay ang kanyang buhay-pulitika lalo na sa kanyang paninindigan para ibasura ang tratado ng Estados Unidos ng Amerika at ng Pilipinas noong 1991 at ang kanyang pamumuno sa paglilitis sa dating Punong Mahistrado ng Korte Suprema Renato Corona.  Sa kasalukuyan, sangkot siya sa PDAF scandal.  Buong bayan o sila-sila lang? Kayo na ang humusga!