Ibang Daan

Matapos magbigay-pugay sa Banal na Sanggol at maghain sa Kanya ng kanilang mga handog, nilisan ng tatlong haring mago ang Bethlehem sa pamamagitan ng ibang daan. Sa pagtatapos ng Kapaskuhan, sa pagwawakas ng isang pinananabika’t masayang okasyon mahalagang tanungin natin ang ating sarili: “Mag-iibang daan na rin ba tayo?”

Kakaibang pakiramdam ang ating naranasan noong Pasko. Pawang lahat ay nasa kondisyong magbigay ng tulong sa iba, maggayak ng tahanan, magdasal, atbp. Tila punung-puno tayo ng grasya. Tila tayong lahat ay may mabuting kalooban. Subalit sa pagtago ng mga dekorasyon, sa di pagsindi ng mga kumikislap na mga ilaw nandyan pa rin ba sa atin ang grasya at ang mabuting kalooban? O babalik na ba tayo sa dating gawi? Sa dating daan pa rin ba ang tungo natin?

Ang kapanganakan ng Panginoong Jesus noong Pasko ay nagdulot ng kaligtasan sa mundo, ng liwanag sa dilim, ng pag-asa sa mga naghihikahos. Sa pagparito ng Anak ng Diyos, nagsimula na rin sa mundo ang pagdating ng kaharian ng Diyos, isang kaharian na ang bawat isa’y magkakapatid sa pangangalaga ng Diyos bilang Ama.

Subalit kung nais nating mapabilang sa kahariang ito mahalagang talikdan na natin ang daang walang kahahatungan kundi kapahamakan, ang pag-uugali’t gawi na makasarili, ang pamumuhay sa kadiliman. Importante ang pagbabago ng puso!

Simulan natin nang tama ang Bagong Taon. Tahakin natin ang landas ni Kristong ating hinintay noong Adbiyento at tinanggap noong Pasko. Tahakin natin ang landas ng kapayapaan!