Mayroon bang pinagkaiba ang isang opisyal na nagkakamal ng maraming pera sa maruming paraan sa isang mandurukot sa lansangan o sa isang paslit na nangungupit ng barya sa bulsa ng kanyang magulang? Wala! Bagama't malaki ang nakukuhang pera ng opisyal kaysa sa mandurukot at lalo na sa paslit, silang lahat ay nagkasala.
Madalas nagiging pangkaraniwan na sa ating ang kasalanan at ang paggawa nito. Sa mga nababalitaan o nasasaksihan natin sa paligid, tila isa nang kalakaran ang magkasala. At ang malimit pa nating idahilan kung bakit tayo'y nagkakasala ay "...dahil tao lamang ako" o "...dala ng matinding pangangailangan...".
Ang mga dahilang ganito, kahit kailan ay di sapat para tayo'y panghinaan ng loob, mahulog sa tukso, at gumawa ng mali. Ang mga dahilang tulad nito ay ginagawa pa nating kalasag para itago o palabasing tama ang ating ginawa.
Magpapasko na naman. Masarap ang pakiramdam dahil sa samu't saring palamuti o regalo o tugtog sa ating paligid. Ito na marahil ang panahong abalang-abala tayo sa dami ng preparasyon o gawaing kaugnay ng Kapaskuhan. Subalit binabalaan tayo ng Panginoon na manatiling gising (Marcos 13:33-37) at huwag magpasasa sa mga bisyo't mga kaabalahan ng mundo (Lukas 21:34-36).
Manatili tayong gising sa ating mga ginagawa. Lagi nating usisain ang ating sarili: Tama ba ang gagawin ko? Makatarungan ba ito? May maaapakan ba akong tao kung gagawin ko ito? Naaayon ba ito sa kalooban ng Diyos?
Huwag tayong magpakaabala sa mga panlabas na palamuti ng Pasko. Kadalasan ang mga ito'y mababaw at pansamantala lamang. Mahalagang paghahanda ay ang magbalik-loob sa Diyos, makipagkasundo sa mga taong nasaktan natin, at piliin lagi ang tama sa mali.
Sa susunod na pagkakataon na tayo'y inaakit ni Taning na magkasala, isipin natin ang isang katotohanang di niya kayang itanggi: "Tao lamang ako pero MAHAL ako ni Kristo at para sa akin Siya'y nagkatawang-tao!"
Matagpuan nawa tayo ni Kristong handang-handa ang mga puso't tahanan sa Kanyang pagdating ngayong Kapaskuhan.
No comments:
Post a Comment