Taon ng Layko

Ang Taong 2014 ay Taon ng Layko.  Sa paglulunsad nito, naglabas ng pastoral exhortation ang Catholic Bishops Conference of the Philippines (CBCP) noong isang buwan kung saan nanawagan ang mga obispo na magkaroon ang mga ordinaryong tao ng mas mahalagang papel sa ikababanal at ikapagbabago ng mundo.  Mayroong 9 na isyung dapat pagtuunan ng pansin ng mga layko:  kahirapan, pulitika, paghahanap-buhay at kalakalan, pagkagahaman at pagkamakasarili, katotohanan, pangkalahatang kabutihan, hamon at misyon, kaalaman sa pananampalataya, pagsasabuhay ng pananampalataya, at pagbuo ng mga pamayanan ng pananampalataya.

Sa nasabing exhortation, sinasabi ng CBCP na isang suliraning panlipunan at espiritwal ang kahirapan.  Sinasabi din ng mga obispo na sa kabila ng pag-angat ng ekonomiya ng bansa, ang malaking porsyento ng mga mamamayan ay hindi pa rin nakakaahon sa kahirapan at ang pagbabahagi ng yaman ng bansa ay hindi tama.  

Kinilala ng mga lider ng ating Simbahang lokal ang mga layko bilang nasa tamang posisyon para lumikha ng mga solusyon laban sa kahirapan.  Ang mga usisa ng mga obispo:  Ano ang ginagawa ng mga layko para magkaroon, mangalaga't magbahagi ng kayamanan?  Nadarama ba ng mga nakaririwasang layko ang pinagdaraanan ng mga kapus-palad nating kapatid at gumagawa ng mga pamamaraan para maiahon sila mula sa kahirapan patungo sa kasaganahan?

Sa ganang amin, mahalagang mulat at naka-ugat ang layko sa turo ng  Simbahan tungkol sa wasto't makatarungang pagkakaroon, pangangalaga't pagbabahagi ng kayamanan at  sa kalagayan ng mga mahihirap.  Importanteng may pinanghahawakan tayong mga aral dahil magsisilbi itong mga ilaw sa ating daraanan at lakas sa oras na tayo'y subukan.  Hindi madaling maging banal o maging bayani - kung wala tayong saligan, madali tayong masisiraan ng loob.  Mahalaga din na makita natin sa mga obispo't pari tapat na pagsasabuhay ng mga aral ng Simbahan na ipinagkatiwala sa kanila ng Panginoon.  Ang simpleng pamumuhay at pagtatanggol ni Papa Francisco para sa mga mahihirap ay kahanga-hanga't dapat tularan.

Importante ding nakikiisa tayo sa kahirapan ng iba kung hindi, ituturing lang nating mababa sa atin ang mga dukha.  Masisiguro lamang nating kasangga tayo ng mahihirap kung marunong tayong mamuhay nang payak.  Kilalanin natin kung ano ang gusto at ano ang kailangan natin. Huwag tayong bili nang bili tapos pawang naging tambakan na ng mga gamit na di natin magamit ang ating mga tahanan.  Iwasan din natin ang sobrang pagluluto.  Kung may handaan, maghanda lamang nang sapat. 

Iwaksi din natin sa mga parokya at iba pang komunidad ang VIP treatment sa mayaman. Alisin na natin ang maling takbo ng pag-iisip kung saan ang mahihirap ay nagiging kasangkapan natin para magkamal ng salapi o magkaroon ng boto sa eleksyon.  

Higit sa lahat, huwag lang tayong magkasya sa pagbibigay ng dole out sa mga dukha. Kung kaya naman natin, mas mabuti pa kung kabuhayang pangmatagalan imbis na mga nauubos na de lata, asukal, bigas, atbp. ang ating ipagkakaloob sa kanila.  Kung magkagayon, lubos nating mapadarama na lahat tayo'y may dignidad bilang mga anak ng Diyos.