Itinalaga

Nakatawag-pansin sa Facebook ang isang magandang dibuho kung saan inilarawan ang pagtuturok ng tila isang adik. Sa likod niya’y naroon ang larawan ni Jesus na pinipigilan ang adik sa kanyang ginagawa. Puno ng sakit ang mukha ng Panginoon dahil braso niya ang tinurukan. Mapupunang iisa ang braso ng adik at ng Panginoon.

Naniniwala tayong mga Kristiyano na ang buhay ay nagmula sa Diyos. At dahil kinikilala nating banal ang Diyos, ang buhay (at anumang manggaling sa Diyos) ay banal. Kaya nga hindi katakatakang manindigan ang Simbahan para sa buhay. Kaya nga ang mga alagad ng Diyos gaya ni Fr Shay Cullen at ang PREDA Foundation ay hindi katakatakang nakikipaglaban para sa karapatang-pantao ng mga inaapi’t salat sa katarungan. Kaya nga ang mga misyonerong gaya ni Fr Raul Tabaranza ay hindi katakatakang nagsisilbi sa mga biktima ng HIV/AIDS sa Africa.

Tinawag ang bawat isa sa atin na makiisa sa Diyos sa pagpapaunlad ng buhay sa pamamagitan ng iba’t ibang bokasyon: pagpapari, pagmamadre, buhay-pamilya, o kaya’y ‘single blessedness’. Anuman ang ating bokasyon, tayo’y itinalaga ng Diyos dito. At dahil tayo’y itinalaga, hindi natin ito dapat ipagwalang-bahala.

Subalit nakakalungkot na mabalitaan o kaya’y masaksihan kung paanong ipinagwalang-bahala ng iba ang kanilang bokasyon. Ang iskandalong sekswal ng ilang pari sa Europa’t Amerika ay nagdulot ng matinding sakit di lamang sa mga naging biktima nito, kundi lalo’t higit kay Kristo na kumilala sa mga kapus-palad bilang Kanyang mga kapatid. Ang pangangaliwa ng ama o ina ay nagdulot ng malalim na sugat di lamang sa kanilang asawa’t mga anak kundi kay Jesus na naging bahagi ng isang pamilya. Ang kapabayaan ng isang manggagamot ay nagdala ng kalungkutan di lamang sa pasyente’t mga kaanak nito kundi kay Kristo na araw-gabing nagpagaling sa mga may karamdaman. Ang pagbubulakbol ng mga estudyante ay nagpasama ng loob di lamang ng kanilang mga magulang at guro kundi ng Dakilang Guro na misang nagpasakop sa pangangalaga nina Jose’t Maria at nagpakilala bilang Katotohanan.

Sa susunod na tayo’y matutuksong gumawa ng mali, alalahanin nawa natin kung sinu-sino ang maaapektuhan. Kagaya ng magandang dibuhong nakapaskil sa Facebook, alalahanin natin ang insultong idudulot nito sa Diyos na nagtiwala sa atin. At kung tayo man ay nadapa, huwag tayong mawalan ng pag-asang magbalik-loob at sariwain ang pangakong italaga ang buong buhay sa Kanyang kapurihan at sa kabutihan ng kapwa.

Pusong Mapagpatawad

Sa ating pagdarasal ng “Ama Namin”, binibigkas natin: “patawarin mo kami sa aming mga sala para nang pagpapatawad naming sa nagkakasala sa amin…” Dalawang katotohanan ang ipinapahiwatig sa atin ng mga katagang ito. Una, na tayo ay nagkakamali at nangangailangan ng kapatawaran. Pangalawa, sa paghingi natin ng tawad sa Diyos dapat din tayong magpatawad sa sinumang nakasakit sa atin.

Sa kanyang pangangaral sa Siete Palabras maraming taon na ang nakakalipas, idinaing ni P. Rolando De la Rosa, OP na mas maraming tao ang pumipila para tumanggap ng Komunyon kaysa mangumpisal sa pari. Ang dahilan diumano ay ang kawalan na natin ng “sense of sin”. Nawala na sa atin ang kakayahang kilalanin kung kasalanan ba o hindi ang ating ginagawa. Tanggap na ng lipunan ang pagsasama ng isang lalaki’t babae na hindi pa ikinakasal o ang suhulan sa gobyerno. Di na natin binibigyang-pahalaga ang sasabihin ng iba basta maligaya tayo sa ginagawa nating mali!

Ginagatungan ng ganitong klase ng pamumuhay ang pagmamataas ng tao sa Diyos. Ang kayabangang ito ang magiging balakid para kilalanin natin ang ating pagkakamali’t magbalik-loob sa Diyos. At dahil hindi tayo marunong humingi ng tawad ang ating mga sala, imposible ring magpatawad tayo ng iba. Hindi natin puwedeng ibigay ang wala tayo!

Ngayong Pebrero, dalangin nating magkaroon ang bawat isa atin ng isang pusong mapagpatawad. Magagawa lamang natin ito kung tayo’y magpapakumbaba at isusuko ang ating sarili muli sa Panginoon. Isugo Niya nawa ang Banal na Espiritu para tunawin ang mga sebo’t taba ng pagmamataas na bumabalot sa ating puso upang ito’y walang ibang hangarin kundi ipadama ang nakaliligtas na pag-ibig ni Jesus sa iba lalo na sa mga nag-aakalang di nila ang Diyos sa kanilang buhay.

Komunikasyon Tungo Sa Katotohanan

Malayo na rin ang narating ng pandaigdigang komunikasyon. Kung noong unang panahon ay umaasa tayo ‘snail mail’ para maipaabot ang ating mensahe sa kabilang bahagi ng mundo, ngayon ay isang klik lang ng mouse at napadala’t natanggap na ang e-mail natin.

Sa pag-usad ng teknolohiya, lalong lumawak at napadali ang pakikipagtalastasan ng mga mamamayan. Ang dating tila magkakawatak-watak na mga bansa’y nagmistulang isang ‘global village’ na.

Ang Simbahan ay lubos na nakikinabang sa samu’t saring anyo ng komunikasyon para lalo pang makaabot sa marami nitong kaanib. Laos na ang pagiging pala-asa ng mga parokya sa mga panawagang binabasa sa Misa o kaya’y pinapaskil sa mga mataong lugar. Ngayon, may mga parokya nang may website o Facebook account. Mismong ang Vatican ay may sariling website!

Sang-ayon nga sa mensahe ni Pope Benedict XVI para sa ika-44 World Communications Day noong nagdaang Mayo, sa daigdig ng ‘digital communication’ lalong nagiging mahalaga ang sinabi ni San Pablo na isang kamalasan para sa kanya ang di ipangaral ang Mabuting Balita.

Totoo din ito sa bawat Kristiyano.

Sa paglawig ng makabagong komunikasyon, hindi tayo dapat mag-atubiling gamitin ito para maibahagi at lalo pang mapatatag ang ating pananampalataya. Marahil kung nabubuhay pa si San Pablo, lalo pa niyang maipapahayag ang Ebanghelyo ni Kristo sa mas maraming tao. Ganito rin ang ating masasabi kay San Francisco de Sales, isang obispo sa Pransya, na sa pamamagitan ng pangangaral at pagsusulat ay maraming Protestanteng nahikayat na magbalik sa Simbahang Katolika.

Hindi na naabutan ng butihing apostol ang ‘Digital Age’. Pero tayo ay nasa mas mabuting posisyon para gamitin ang teknolohiya sa ngalan ng Diyos. Ang simpleng e-mail o text message na puno ng pagmamalasakit sa kapwa bunsod ng pag-ibig sa Diyos ay isa nang unang hakbang. Ang pagpopost ng mga talata mula sa Bibliya sa Facebook ay isa pang payak na halimbawa.

Mula nang itatag ang Anluwage, nakilala na ng mga unang miyembro nito ang kahalagahan ng komunikasyon sa Simbahan. Mula noon, hangarin na naming ipaabot ang mensahe ni Kristo saan mang sulok ng mundo. Patuloy kaming kumakatok sa inyong mga puso na makiisa sa adhikaing ito. Sa ating pagtutulungan, mas marami pa nawa ang ating mahikayat sa Katotohanan.