Vietato Lamentarsi

Sa pintuan ng kanyang silid sa Casa Santa Marta, ipinaskil ni Pope Francis ang karatulang nagsasabing Vietato Lamentarsi (Bawal ang magreklamo.)  Regalo ito diumano sa Santo Papa ni Salvo Noe, isang sikolohista at may-akda ng mga self-help books, nang dumalo siya sa isang panayam sa St Peter's Square sa Roma noong isang buwan.

Sang-ayon sa karatula na isinulat sa wikang Italyano, ang sinumang lumabag ay mapapasailalim sa tinatawag na victim syndrome na makakabawas sa kanilang pagkamapagpatawa at kakayahang lumutas ng mga suliranin. Dagdag pa ng karatula, magiging doble ang multa kung ang pagrereklamo ay gagawin sa harap ng mga bata. Sinasabing isang patama ang karatulang ito sa mga obispo, pari, at mga kawani ng Vatican na nagdudulot ng mga suliranin sa Papa. Natatandaan ninyo ba ang apat na kardenal na naghain ng kanilang dubia (pagdududa) sa Papa tungkol sa Amoris Laetitia, isang apostolic exhortation na inilabas matapos ang Synods on the Family noong 2014 at 2015?

Kilala tayong mga Pinoy bilang masayahin, mahaba ang pasensya, at matiisin. Subalit may mga pagkakataong nagiging sala tayo sa init at sa lamig.  Gumawa ng hindi maganda ang ating kapwa, may reklamo tayo. Kapag naman gumawa sila ng mabuti, imbis na matuwa o magpasalamat tayo, may reklamo pa rin tayo. Sa parokya, trabaho, o anumang bahagi ng lipunan, mapupuna mo na kung sino pa ang panay angal ay siya ring kakaunti o walang nagagawa. Kakaibang kakaiba sa mga tahimik at masayang kumikilos. 

Nakakalungkot at nakakaawa ang buhay ng reklamador. Sa kanilang palagiang pagdaing, hinihila din nila pababa ang sinumang nasa paligid nila. Hindi katakataka na doble diumano ang magiging multa nila kung masasaksihan ng mga paslit ang kanilang hindi magandang halimbawa.

May isang mungkahi ang karatula sa mga reklamador: ituon ang sarili sa kakayahan at hindi sa limitasyon. Ilang halimbawa:

Hindi sapat ang salapi mo, pero nagmamahalan kayong pamilya. Gamitin mong inspirasyon ang 'kakayahan' na ito para makaahon kayo sa buhay. Pagnilayan natin ang buhay ni San Jose.

Hindi naging tapat ang kabiyak mo, pero nananatili kang matatag sa anumang tukso. Gamitin mo ang kakayahang ito para sa kapakanan ng mga anak mo at para na rin hikayatin ang kabiyak mo na magbagong-buhay. Tingnan natin ang buhay ni Santa Monica.

Kakaunti lamang kayong aktibo sa inyong parokya o samahan, pero nananatili kayong nagkakaisa. Gamitin ninyo ang pagkakaisang iyan para lalo pang lumakas ang inyong samahan. Balikan natin ang naging buhay ng mga martir tulad nina San Lorenzo Ruiz at San Pedro Calungsod.

Mahina ka sa isang asignatura gaya ng Matematika, pero matiyaga kang mag-aral at may ambisyon sa buhay. Gamitin mo ang mga kakayahang ito para makapasa ka at makamit ang inaasam mong antas ng edukasyon. Masdan natin ang buhay ni San Juan Maria Vianney.

Hirap kang mamuhay bilang mabuting Kristiyano, pero mapagkumbaba ka. Gamitin mo ang kababaang-loob para masundan mo ang landas na tinahak ni Kristo. Pag-aralan natin ang buhay ni San Agustin.

Sinabi ni Fr John Martin, isang pari sa Nottingham, Inglatera, na hindi mahalaga sa Diyos ang ating kakayahan o limitasyon. Ang mahalaga sa Kanya ay kung paano natin ginagamit ito para magbunga ang inihasik Niyang biyaya sa ating mga puso. 

Tagapagbigay-buhay

Kung mayroon mang salitang nakaugnay sa mga ama, ito ay walang iba kung hindi ang salitang buhay. Nakagisnan na ng lipunan na ang ama ang naghahanap-buhay para maitaguyod niya ang kanyang pamilya. Sa pagbabanat ng buto ng mga ama, makatitiyak na may panustos sa anumang gastusin, may pangmatrikula ang mga anak, at may pagkain sa hapag.

Bahagi ng paniniwala natin na ang tungkulin ng ama na magbigay-buhay sa kanyang pamilya ay sumasalamin sa papel ng Diyos bilang Amang bukal ng Buhay. Sa pagsugo Niya sa Kanyang Bugtong na Anak, nagkaroon ng pag-asa ang sinumang maniniwala kay Jesus na magkaroon ng buhay, buhay na walang hanggan.

Sa Kanyang pagkakatawang-tao at pagiging bahagi ng pamilya nina Jose at Maria, nakita at naranasan ni Jesus kung paano Siya binuhay ni Jose. Tiyak na nasaksihan niya ang pagtatrabaho ni Jose, ang mga hirap na dinanas nito sa paghahanap-buhay, ang mga pag-uusap nina Jose at Maria kung paano pagkakasyahin ang kinita ni Jose, ang pamimili at paghahain ng masarap na pagkain ni Maria sa hapag para kanilang pagsaluhan. 

Sa mga halimbawang ito, nabuo sa isip ng batang si Jesus ang mga aral na Kanyang gagamitin nang simulan na Niya ang Kanyang pagpapahayag sa madla. Hindi katakataka na ipakilala Niya ang Kanyang sarili bilang Tinapay na nagbibigay-buhay! 

Sa ating pagdiriwang ng Kapistahan ng Banal na Katawan at Dugo ni Kristo at Araw ng mga Ama sa ika-18 ng Hunyo, magpasalamat tayo sa Ama dahil ibinigay Niya sa atin si Jesus bilang pagkaing kailangan natin patungo sa Kanya. Magpasalamat din tayo sa mga amang naglaan ng kanilang buhay upang tayo ay mabuhay. Ipanalangin din natin na manatili silang tapat sa kanilang bokasyon na maitaguyod ang kanilang pamilya bilang mga kalugud-lugod na kasapi ng sambayanan.

Ulirang Manggagawa ng Awa

 

 

Ika-19 ng Marso, Kapistahan ni San Jose. Sa Baccalaureate Mass ng mga magsisipagtapos sa kursong Narsing, imbis na ipahayag ang ebanghelyo tungkol sa panaginip ni San Jose (Mateo 1:16, 18-21, 24a) - ang Ebanghelyo para sa araw na iyon - binasa ng pari ang ebanghelyo tungkol sa Huling Paghuhusga ni Kristo (Mateo 25:31-46).  Sa kanyang homiliya, ipinaliwanag niya ang kahalagahan ng Narsing sa samu't saring anyo ng pagdurusa sa mundo. Hinamon din niya ang mga magsisipagtapos na gamitin ang kaalamang natutuhan nila sa kolehiyo upang bigyang-lunas ang mga nagdurusa, ang mga "maliliit na kapatid" ni Kristo.

 

Sa ganang amin, hindi nawalan ng papel si San Jose sa paggamit ng pari ng ibang ebanghelyo sa dakilang kapistahan. Lalo pa ngang nabigyan ng halaga ang papel ni San Jose! 

 

Balikan natin ang ebanghelyong ito. Sa unang bahagi, (Mateo 25:35-40), mapapansing isa-isang binanggit ng hari ang mga kabutihang ginawa ng mga nasa kanan niya: pagpapakain nang siya'y nagutom, pagpapainom nang siya'y nauhaw, pagpapatuloy nang siya'y naging isang dayuhan, pagpaparamit nang siya'y hubad, pagdalaw nang siya'y nagkasakit o nabilanggo.

 

Lahat ng mga kabutihang ito, mas kilala bilang mga gawa ng awa o works of mercy, ay isinagawa ni San Jose nang tumayo siyang ama ni Kristo sa lupa. Bagama't Diyos, nagpakumbaba ang ating Panginoon at naging isang tao.  Sa Kanyang pagpapakumbaba, nagpasakop Siya sa pangangalaga ni San Jose. Bilang isang ama tinanggap, pinakain, pinainom, binihisan, at inaruga ni San Jose ang kanyang mag-ina. Sa ipinakitang habag ni San Jose kay Jesus, hindi katakatakang lumaki ang Panginoon bilang isang mahabaging karpintero, guro, manggagamot, at tagapangaral. 

 

Sinasabing "Charity begins at home". Nais naming idagdag: "Mercy begins at home". Dahil sa awa sa mga anak o asawang nangangailangan o nagkakasala, patuloy na nagmamahal ang magulang o asawa.  Iugnay natin ito sa pakikitungo sa ating ng Diyos: dahil sa Kanyang awa sa ating kalagayan, minamahal Niya tayo nang higit pa sa ating inaakala.

 

Kung may mairerekomenda kaming ulirang manggagawa ng awa, ito'y walang iba kung hindi si San Jose.  Anuman ang ating kalagayan sa buhay, may makikita tayong kapareho sa naging buhay at bokasyon ng butihing Anluwage ng Nazaret. Sa kanyang simple at tapat na pamumuhay, nagpakitang-awa siya kay Jesus, "ang mukha ng awa ng Ama" (Misericordiae Vultus). Sa pamamagitan ni San Jose, maging mahabagin din nawa tayo kagaya ng Ama.