Powered by Blogger.
Showing posts with label Adbiyento. Show all posts
Showing posts with label Adbiyento. Show all posts

Wednesday, December 03, 2014

Tumutuktok, Naghihintay


Maraming mahalagang papel na ginagampanan ang pinto.  Bukod sa pagiging lagusan ng ano't sinumang pumapasok o lumalabas sa isang gusali,ito rin ay nagsisilbing proteksyon.  
Sa Banal na Kasulatan, ilang ulit na binabanggit ang pinto.  Sa Mga Awit (24:7), inuutusan diumano ng may-akda ang mga lumang pinto na magbukas upang makapasok ang Hari ng kaluwalhatian.  Sa Ebanghelyo ayon kay Mateo (7:7), hinikayat ni Kristo ang Kanyang mga tagasunod na kumatok at sila'y pagbubuksan.  

Isang awiting pang-Komunyon na inaawit kapag Adbiyento ay may mga titik na ganito: Ako ay nasa pintuan tumutuktok, naghihintay. Kung ako'y pagbibigyang makapasok sa tahanan, kayo'y aking sasaluhan, kayo'y aking sasaluhan. Ako ay nasa pintuan tumutuktok, naghihintay. Hango ang awiting ito mula sa Aklat ng Pagpapahayag (3:20) kung saan inilalarawan ni Jesus ang Kanyang hangaring makatuloy sa sinumang tahanang Kanyang tapatan. 

Tumutuktok, naghihintay.  Ipinapahiwatig ng mga katagang ito ang pagiging banayad at matiyaga ng Panginoon. Hindi sumusugod at namimilit kagaya ng mga masasamang-loob (Juan 10:1-42).  

Tumutuktok, naghihintay.  Ipinapahiwatig din ng mga salitang ito ang pananaghoy ng mga dukha, ng mga may-sakit, ng mga nangangailangan, ng mga kinikilala ng Panginoon na mga kaawa-awa Niyang mga kapatid (Mateo 25:40).

Tumutuktok, naghihintay.  Ang pagtugon sa pangangatok ni Kristo ay nasa sa atin.  Gagayahin ba natin ang mga nakapinid na pinto sa Bethlehem noong unang Pasko? 

Buksan nawa natin ang pinto ng ating mga puso't tahanan kay Kristo sa bawat sandali lalo na sa Kanyang kaarawan.  Tularan nawa natin ang ama ng Alibughang Anak (Lukas 15:11-32) na laging nakabukas ang kanyang pinto nang sa gayon, madaling makapasok dito ang kanyang anak sa pagbabalik nito (Evangelii Gaudim, 45). 

Isang pinagpalang Pasko at masaganang Bagong Taon sa inyong lahat!


Wednesday, November 30, 2011

Makasalanan Subalit Minahal


Mayroon bang pinagkaiba ang isang opisyal na nagkakamal ng maraming pera sa maruming paraan sa isang mandurukot sa lansangan o sa isang paslit na nangungupit ng barya sa bulsa ng kanyang magulang? Wala! Bagama't malaki ang nakukuhang pera ng opisyal kaysa sa mandurukot at lalo na sa paslit, silang lahat ay nagkasala.

Madalas nagiging pangkaraniwan na sa ating ang kasalanan at ang paggawa nito. Sa mga nababalitaan o nasasaksihan natin sa paligid, tila isa nang kalakaran ang magkasala. At ang malimit pa nating idahilan kung bakit tayo'y nagkakasala ay "...dahil tao lamang ako" o "...dala ng matinding pangangailangan...".

Ang mga dahilang ganito, kahit kailan ay di sapat para tayo'y panghinaan ng loob, mahulog sa tukso, at gumawa ng mali. Ang mga dahilang tulad nito ay ginagawa pa nating kalasag para itago o palabasing tama ang ating ginawa.

Magpapasko na naman. Masarap ang pakiramdam dahil sa samu't saring palamuti o regalo o tugtog sa ating paligid. Ito na marahil ang panahong abalang-abala tayo sa dami ng preparasyon o gawaing kaugnay ng Kapaskuhan. Subalit binabalaan tayo ng Panginoon na manatiling gising (Marcos 13:33-37) at huwag magpasasa sa mga bisyo't mga kaabalahan ng mundo (Lukas 21:34-36).

Manatili tayong gising sa ating mga ginagawa. Lagi nating usisain ang ating sarili: Tama ba ang gagawin ko? Makatarungan ba ito? May maaapakan ba akong tao kung gagawin ko ito? Naaayon ba ito sa kalooban ng Diyos?

Huwag tayong magpakaabala sa mga panlabas na palamuti ng Pasko. Kadalasan ang mga ito'y mababaw at pansamantala lamang. Mahalagang paghahanda ay ang magbalik-loob sa Diyos, makipagkasundo sa mga taong nasaktan natin, at piliin lagi ang tama sa mali.

Sa susunod na pagkakataon na tayo'y inaakit ni Taning na magkasala, isipin natin ang isang katotohanang di niya kayang itanggi: "Tao lamang ako pero MAHAL ako ni Kristo at para sa akin Siya'y nagkatawang-tao!"

Matagpuan nawa tayo ni Kristong handang-handa ang mga puso't tahanan sa Kanyang pagdating ngayong Kapaskuhan.

Thursday, December 03, 2009

Hindi Birong Maging Ina

Wala na sigurong higit na magtuturo sa atin kung paanong tunay na maihahanda ang ating mga sarili sa Kapaskuhan kundi ang Mahal na Birheng Maria. Tinaguriang napupuno ng grasya, tinanggap ni Maria nang buong puso ang paanyaya sa kanya na maging ina ni Jesus. Hindi madaling maging ina, lalo na kung ang magiging anak ang itinakdang Tagapagligtas ng sangkatauhan. Ganoon pa man, si Maria’y nanatiling bukas sa paggabay ng Diyos at tapat sa kanyang bokasyon.

Bilang pagkilala sa natatanging tungkuln ni Maria, inaalala natin ngayong Disyembre ang lahat ng mga inang nagdadalantao. Matulad nawa sila kay Mariang dinala si Jesus sa kanyang sinapupunan na puspos ng pag-ibig. Maihanda nawa nila nang lubusan ang kanilang sarili sa banal na tungkuling dalhin ang sanggol sa kanilang sinapupunan sa ganap na kaalaman at pag-ibig sa Diyos at sa kapwa.

Maraming beses na nating posibleng naririnig na hindi birong maging ina. Subalit nakakalungkot masaksihan ang mga napapariwarang anak dahil kulang o kaya’y wala silang makitang paggabay mula sa kanilang mga ina.

Sinasabing ang ‘Pasko ay para sa mga bata’. Marahil ngayong Adbiyento magandang muling usisain ng mga ina (at lahat ng mga nakatatanda) kung paano sila nagbigay-suporta sa mga kabataan. Dumulog nawa sila kay Maria at kaisa niya, bigyang-sigla nawa nilang muli ang kanilang mga anak na nasisiraan ng loob at uhaw sa kanilang pagkalinga.

Hindi madaling maging ina, subalit kung aanyayahan natin ang Panginoon sa ating buhay, gaya ni Maria, walang problemang di natin makakayanan.

  ©Shiny by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP