Tungkulin Nating Lahat

 Sa pagkakatanggal sa puwesto ni Renato Corona bilang Punong Mahistrado ng Korte Suprema, hindi maiiwasang itanong ng ilan nating kababayan:  Saan ba iyan nag-aral? Ganyan ba ang itinuro sa kanya sa paaaralan? Hindi ba’t ganitong uri din ng pag-uusisa ang ating nabibigkas kapag nakakita tayo ng batang nakagawa ng mali?


Madalas, ang paaralan ang pinupuri kapag nagkamit ng karangalan ang isa nitong produkto. Sa kasamaang-palad, ito rin ang napagbubuntunan ng sisi sa mga tiwali nitong estudyante. Subalit, hindi lamang sa paaralan dapat iatang ang responsibilidad na hubugin nang tama ang isang tao. Isa itong tungkuling ginagampanan ng pamilya (lalo na ng mga magulang), Simbahan, pamahalaan, at iba pang sangay ng lipunan.

Kung noong unang panahon, nakatutok lamang mga estudyante sa eskwela, simbahan, at tahanan, ibang-iba na ngayon. Sa pagsulong ng teknolohiya at media, tila lalong nahahati ang atensyon ng mga estudyante. Misan pa nga, ito pa ang sisira sa kanilang pag-aaral. Dagdagan pa ng mga eskandalong dulot ng mga taong dapat magsilbing mabuting halimbawa sa kanila.

Kung sisisihin natin ang paaralan sa kapalpakan ng mga estudyante, para na rin nating sinisi si Jesus sa kabulukan ni Judas o ang puno sa maasim nitong bunga. May kinalaman ang bawat isa sa atin sa tagumpay o kasalanan ng ating kapwa. Tanungin natin ang ating mga sarili: Kailan natin huling pinuri ang magandang ginawa ng ating mga anak? Kinunsite ba natin ang mga maliliit ngunit mali nilang gawi gaya ng pangungupit o pagkahiya sa pagsabi ng totoo? Sinabihan ba natin si Mamang tsuper ng jeep kung mali ang isinukli niya – sobra man ito o mali? Pawang tamang pag-uugali ba nakita ng mga bata sa ating pamumuhay?

Sa pagbubukas ng ating mga paaralan ngayong Hunyo, humingi tayo sa Banal na Espiritu ng liwanag, sigasig, at katapangan upang sama-sama nating hubugin ang mg

Wagas na Pag-ibig Kailangan

Hindi lalagpas ang buwan ng Pebrero na hindi natutuon ang ating pansin sa pag-ibig. Bagama’t may isang araw na iniuukol dito tuwing ika-14, maituturing na isang ‘Love Month’ ang Pebrero.

Isa sa mga dakilang magagawa ng isang tao ang umibig at sa pag-ibig na iyan posibleng mabuo ang isang ugnayan sa kapwa-tao lalo na sa may ibang kasarian. Ang ugnayang ito, kung maaalagaang mabuti ay maaaring maghatid sa dalawang tao sa isang pangmatagalang pagsasama bilang mag-asawa.

Nakakatuwang mapagmasdan ang mga kabataang may kasintahan dahil sa puntong ito naibabahagi na nila ang kanilang pag-ibig sa iba, pag-ibig na una nilang nadama sa kanilang pamilya, komunidad, o barkada. Subalit naroroon ang tuksong ang paminsan-minsang paghahawak ng kamay o paghalik ay mauwi sa pakikipagtalik. Masasabi ngang nagmamahalan ang gumagawa nito, pero hindi ito isang pag-ibig na malalim o kaya’y nakaugat sa mga aral ni Jesus.

Lumabas ang isang pag-uulat kamakailan na nagsasabing mas maraming kabataan ngayon lalo na ang mga nagtatrabaho sa mga call centers ay posibleng magkaroon ng AIDS/HIV virus. Bakit? Dahil sa kaswal na paggamit ng seks ng mga kabataan na wala ni isang hiblang kaugnayan sa kapwa nila kabataan. Kung sa unang eksena, matatagpuan natin ang isang mababaw na pag-ibig, dito nama’y makikita natin ang kawalan ng pag-ibig.

Bukod sa pre-marital sex, nalululong din ang ilang mga kabataan sa iba't ibang bisyo - paninigarilyo, pag-inom, pagdodroga. Ito'y di sang-ayon sa ating likas na pag-aalaga sa ating mga sarili. Mahalagang maipalam sa kanila na anumang sobra ay makasasama. Higit sa lahat, ang maintindihan nila na para lalo silang makapagbibigay ng pagmamahal sa iba, kailangang mahalin muna nila ang kanilang sarili.

Minsan nang winika ng Panginoon, sa Ebanghelyo ayon kay San Mateo, na mapalad ang may malinis na puso. Madalas din tayong pinapaalalahan ng Simbahan na mamuhay nang malinis kung nais nating umibig nang wagas.

Ngayong ‘Love Month’, idulog natin sa Puso ni Jesus ang lahat ng mga kabataan lalo na ang mga may kasintahan na sikapin nilang mamuhay nang malinis upang lalo pa nilang maunawaan ang hiwaga at ganda ng tunay pag-ibig. Idulog din natin ang ating mga sarili na tayo’y manatiling mabubuting ehemplo ng mga kabataan sa makabagong panahong ito.

Wagas na Pag-ibig Kailangan

Hindi lalagpas ang buwan ng Pebrero na hindi natutuon ang ating pansin sa pag-ibig. Bagama’t may isang araw na iniuukol dito tuwing ika-14, maituturing na isang ‘Love Month’ ang Pebrero.

Isa sa mga dakilang magagawa ng isang tao ang umibig at sa pag-ibig na iyan posibleng mabuo ang isang ugnayan sa kapwa-tao lalo na sa may ibang kasarian. Ang ugnayang ito, kung maaalagaang mabuti ay maaaring maghatid sa dalawang tao sa isang pangmatagalang pagsasama bilang mag-asawa.

Nakakatuwang mapagmasdan ang mga kabataang may kasintahan dahil sa puntong ito naibabahagi na nila ang kanilang pag-ibig sa iba, pag-ibig na una nilang nadama sa kanilang pamilya, komunidad, o barkada. Subalit naroroon ang tuksong ang paminsan-minsang paghahawak ng kamay o paghalik ay mauwi sa pakikipagtalik. Masasabi ngang nagmamahalan ang gumagawa nito, pero hindi ito isang pag-ibig na malalim o kaya’y nakaugat sa mga aral ni Jesus.

Lumabas ang isang pag-uulat kamakailan na nagsasabing mas maraming kabataan ngayon lalo na ang mga nagtatrabaho sa mga call centers ay posibleng magkaroon ng AIDS/HIV virus. Bakit? Dahil sa kaswal na paggamit ng seks ng mga kabataan na wala ni isang hiblang kaugnayan sa kapwa nila kabataan. Kung sa unang eksena, matatagpuan natin ang isang mababaw na pag-ibig, dito nama’y makikita natin ang kawalan ng pag-ibig.

Minsan nang winika ng Panginoon, sa Ebanghelyo ayon kay San Mateo, na mapalad ang may malinis na puso. Madalas din tayong pinapaalalahan ng Simbahan na mamuhay nang malinis kung nais nating umibig nang wagas.

Ngayong ‘Love Month’, idulog natin sa Puso ni Jesus ang lahat ng mga kabataan lalo na ang mga may kasintahan na sikapin nilang mamuhay nang malinis upang lalo pa nilang maunawaan ang hiwaga at ganda ng tunay pag-ibig. Idulog din natin ang ating mga sarili na tayo’y manatiling mabubuting ehemplo ng mga kabataan sa makabagong panahong ito.

Hindi Birong Maging Ina

Wala na sigurong higit na magtuturo sa atin kung paanong tunay na maihahanda ang ating mga sarili sa Kapaskuhan kundi ang Mahal na Birheng Maria. Tinaguriang napupuno ng grasya, tinanggap ni Maria nang buong puso ang paanyaya sa kanya na maging ina ni Jesus. Hindi madaling maging ina, lalo na kung ang magiging anak ang itinakdang Tagapagligtas ng sangkatauhan. Ganoon pa man, si Maria’y nanatiling bukas sa paggabay ng Diyos at tapat sa kanyang bokasyon.

Bilang pagkilala sa natatanging tungkuln ni Maria, inaalala natin ngayong Disyembre ang lahat ng mga inang nagdadalantao. Matulad nawa sila kay Mariang dinala si Jesus sa kanyang sinapupunan na puspos ng pag-ibig. Maihanda nawa nila nang lubusan ang kanilang sarili sa banal na tungkuling dalhin ang sanggol sa kanilang sinapupunan sa ganap na kaalaman at pag-ibig sa Diyos at sa kapwa.

Maraming beses na nating posibleng naririnig na hindi birong maging ina. Subalit nakakalungkot masaksihan ang mga napapariwarang anak dahil kulang o kaya’y wala silang makitang paggabay mula sa kanilang mga ina.

Sinasabing ang ‘Pasko ay para sa mga bata’. Marahil ngayong Adbiyento magandang muling usisain ng mga ina (at lahat ng mga nakatatanda) kung paano sila nagbigay-suporta sa mga kabataan. Dumulog nawa sila kay Maria at kaisa niya, bigyang-sigla nawa nilang muli ang kanilang mga anak na nasisiraan ng loob at uhaw sa kanilang pagkalinga.

Hindi madaling maging ina, subalit kung aanyayahan natin ang Panginoon sa ating buhay, gaya ni Maria, walang problemang di natin makakayanan.