Ang Pinakamahalagang Sangkap

Dumako na naman tayo sa panahon ng Kuwaresma, ang apatnapung araw ng paghahanda sa dakilang kapistahan ng Muling Pagkabuhay ng Panginoon. Hitik ang panahong ito sa panalangin, pag-aayuno, at pagbibigay-limos. 

Sa kanyang pagninilay ngayong Miyerkules ng Abo, sinabi ni Fr Anthony Giambrone, OP, na pinupuntirya ng panalangin, pag-aayuno, at pagbibigay-limos ang mga patibong ng dimonyo: ang kayabangan sa buhay, ang kalibugan ng katawan, at ang pagnanasa ng mga mata. Sinabi niya ang sa pamamagitan ng panalangin, nagpapakumbaba tayo sa harap ng Panginoon. Sa ating pag-aayuno, dinidisiplina natin ang anumang gana ng ating katawan. Sa ating pagbibigay-limos, nagiging malaya tayo sa anumang makasariling pagnanasa.

Madalas, puno ng dasal at pag-aayuno ang ating mga Kuwaresma. Nakakaligtaan na nating magkawanggawa. Sang-ayon kay Fr Giambrone, ang pagkakawanggawa ang pinakamahalagang sangkap sa Kuwaresma. Kung mananalangin lamang tayo, hindi tayo makakatiyak na mapapawi nito ang ating mga sala. "Kapag manalangin kayo, hindi ko kayo papansinin. Kahit paulit-ulit pa kayong manalangin hindi ko kayo pakikinggan dahil marami kayong pinatay na tao." (Isaias 1:15). Hindi rin sapat ang pag-aayuno. Matatandaang nag-ayuno si Haring David sa loob ng pitong araw bilang pagsisisi sa kanyang pagkakasala sa Diyos, subalit hindi siya pinakinggan ng Panginoon (2 Samuel 12:13-23). Sa pagkakawanggawa, binibigyang-buhay nito ang ating mga pagkilos, pagkilos na puspos ng pag-ibig. Sinabi ni Jesus na kung kakaawaan natin ang mga dukha at tutulungan sila sa kanilang mga pangangailangan, magiging malinis tayo (cf. Lukas 11:41). 

Tuwing Kuwaresma, tinatawag tayong magbalik-loob sa Panginoon. Bakit nga ba tayo kailangang magbalik-loob? Dahil nagkasala tayo. Naging marumi tayo sa ating mga kasalanan. At dahil naging marumi tayo, kailangan nating maging malinis. Hindi sapat ang dasal at ayuno. Kailangan natin ang pag-ibig. Sa taong ito, nagkasabay ang unang araw ng Kuwaresma at ang Araw ng mga puso. Hindi kaya isang panawagan ito upang umibig tayo kagaya ng Diyos na nagkatawang-tao na nag-alay ng Kanyang sarili para luminis tayong muli?

Pasko Lagi

Extrajudicial killings, pagpapalibing kay Ferdinand Marcos sa Libingan ng mga Bayani, mga nakakabahalang pahayag at kilos ng Pangulong Duterte, pamamayagpag ng mga dating isinuka ng taumbayan, bangayan sa pagitan ng mga lingkod bayan, pambabraso sa ilang opisyal ng pamahalaan, kahirapan, kawalan ng katarungan. Ilan lang ito sa mga bumabagabag sa ating bansa. 

Sa ibang bahagi ng mundo, mababalitaan ang patuloy na karahasan sa Aleppo, Syria, ang trahedya sa Alemanya nang sadyang bundulin ng isang trak ang Christmas Market sa Berlin, ang pagpaslang sa embahador ng Russia sa Turkey, at ang pagdagsa ng mga refugees sa mga karatig-bansa.

Sa mga kaganapang ito, magiging merry pa ba ang ating Christmas?  

Bagama't inaasahang magaang ang ating kalooban at masaya ang ating kapaligiran sa Kapaskuhan, kailangan nating balikan ang unang Pasko.  Noong unang Pasko, walang kagayak-gayak, walang kasayahan, tila kadiliman ang naghahari sa tanan.

Sa ikalawang kabanata ng Ebanghelyo ayon kay San Lukas, ipinag-utos ng Emperador Augusto Cesar na magkaroon ng senso ang mga nasasakupan niya. Kasama sa sensong ito ang bayang Israel kung kaya't nagpunta sina Jose at Maria sa Bethlehem. Habang sila ay naroon isinilang ni Maria si Jesus - sa isang sabsaban dahil walang nagpatuloy sa kanila.

Maaala rin nating mga ordinaryong pastol ang una nilang bisita. Sumunod dito'y mga banyagang pantas. Walang mataas na tao sa Israel ang kumilala sa pagiging hari ng sanggol. Tinangka pa ngang paslangin ni Herodes ang Banal na Sanggol kung kaya itinakas ni Jose ang kanyang mag-ina sa Egipto.

Hindi merry ang unang Christmas. 

Subalit ito ay puspos ng presensya ng Diyos. Dahil sa kapanganakan ng Anak ng Diyos, natupad ang pangako: tatawaging Emmanuel ang Mesiyas na darating (Isaias 7:14).

Hindi naging madali ang buhay ni Jesus. Hindi rin madali ang buhay ng sinumang susunod sa Kanya, unang-una na sina Maria at Jose. Ngunit kung magiging bukas tayo lagi sa Kanyang presensya, kung hahangarin natin ang hinahangad Niya, kung makikibaka tayo laban sa mga puwersa at aral na taliwas sa Kanyang pag-ibig, hindi lang magiging merry kundi higit sa lahat magiging makabuluhan ang ating Pasko. Magiging Pasko lagi-lagi.

Isang pinagpalang Pasko po sa inyong lahat!