Isang Paggising

https://www.youtube.com/watch?v=u1PMdNwFH50

Lumabas kamakailan sa social media ang isang video kung paano nilapastangan ng Maute group ang Katedral ng Marawi. Nakakasakit ng loob at nakakagalit na mapagmasdan ang ginawa ng iilang kababayan natin sa tahanan ng Diyos: ang pagsira sa mga rebulto ng Panginoon, ng Mahal na Birhen, at ni San Jose; ang pagkakalat ng mga kagamitang pangmisa; at ang pagsunog sa katedral.

Halu-halong reaksyon ang maririnig sa balana. May mga nagsasabing parusahan na sana ng Diyos ang mga salarin. May mga nagsasabing kailangan nating ipagdasal ang mga salarin. May mga nagsasabi ring kahit anong pagsira ang gawin ng ibang tao sa ating mga simbahan, hindi pa rin nila masisira ang Simbahan (i.e. ang Bayan ng Diyos).

Dapat nga tayong mas maging metatag sa ating pananampalataya sa kabila ng mga pagsubok na tulad nito. Kailangan din nating ipagdasal ang mga salarin dahil, sang-ayon na rin sa ating Panginoon, "hindi nila nalalaman ang kanilang ginagawa" (Lukas 23:34). Mahalaga rin na mahuli sila at mabigyan ng karampatang parusa sang-ayon sa itinatadhana ng batas, ng hustisya.

Sa mga kaganapang gaya nito, lalong nagiging maliwanag  at napapanahon ang panawagan ng Mahal na Birhen ng Fatima para magbayad-puri tayo. Gaano ba nating pinahahalagahan ang tahanan ng Diyos? Nagpupunta lang ba tayo dito kung may kailangan tayo o may mahalagang okasyon gaya ng kasal, libing, o binyag? Nag-aambag ba tayo para sa ikalalago ng ating parokya?

Ilang mungkahi lamang ito kung paano tayo makakapagbayad-puri. Sa susunod na magpupunta tayo sa simbahan, mag-ukol tayo ng ilang saglit para buksan ang ating puso sa Panginoon na laging naroroon sa Banal na Sakramento. Makiisa tayo sa pagdarasal ng Rosaryo ng parokya para sa kapayapaan. Hilingin natin sa Mahal na Ina at sa iba pang mga banal na samahan tayo sa ating pagsunod kay Kristo at pagtaguyod sa Kanyang sambayanan. Mabisa ang panalangin! Makisangkot rin tayo sa anumang gawaing pansimbahan. May bahagi tayong lahat sa pamayanang Kristiyano!

Sa ganang amin, isang paggising sa ating mga Katoliko ang naganap na insidente sa Marawi. Huwag nating ipagwalang-bahala ang ating pagiging Katoliko Kristiyano. Magbigay-inspirasyon tayo sa mga kapwa-Katoliko sa Marawi at sa iba pang lugar kung saan may mga pag-uusig na nagaganap.

Galit

Galit na naman si Digong. Sa kanyang pakikipanayam sa mga naulilang pamilya ng 44 na kasapi ng Special Action Force (SAF), ibinulalas na naman ng pangulo ang kanyang pagkamuhi sa Simbahang Katoliko at inilarawan itong puno ng kabulukan at baho. Hinamon niya pang magbitiw sa puwesto ang mga obispo. Bukod dito, inakusahan niya pang may dalawang asawa ang isang retiradong obispo.

Hindi maipagkakaila na sa kasaysayan ng Simbahan nandiyan si Judas Iscariote, ang alagad na nagkanulo kay Kristo sa halagang 30 pirasong pilak. Nandiyan din si Pope Alexander VI, isang kontrobersiyal na papang kilala sa pagkakaroon ng mga anak mula sa iba't ibang kerida at sa nepotismo sa pamamahala ng Simbahan. Nandiyan din ang mga pang-aabusong sekswal ng ilang kaparian. May kabulukan at baho ang Simbahan. Sa kabila ng mga iskandalong ito, ang Simbahan ay patuloy na tinatawag at tumutugon na maging banal dahil si Kristong nagtatag at nagligtas sa kanya ay banal. 

Sa ganang amin, hindi kami sang-ayon sa mga pahayag ng pangulo. Unang-una, wala sa tamang lugar at oras ang pambabatikos niya sa Simbahan.  Ano ang relasyon ng Simbahan o ng mga obispo sa isang pagtitipon para alalahanin ang mga yumaong kasapi ng SAF? 

Pangalawa, hindi angkop sa isang pinuno ng bansa ang ganitong uri ng pananalita.  Hindi dahilan ang galit para magbulalas ng saloobin. Bakit hindi niya harapin ang mga obispo? Itinuro ni Kristo na kung may kapatid tayong nagkasala kailangan natin silang harapin, hindi batikusin sa publiko.

Pangatlo, bilang ama ng bayan, mahalagang pagbuklurin ni Duterte ang lahat para sa ikakaganda ng Pilipinas. Sa mga ikinikilos at pinagsasabi ng pangulo - hindi lamang sa Simbahan kundi sa iba pang grupo o personalidad na hindi sumasalungat sa kanyang mga adhikain - lalong mawawatak ang bansa. 

Ang galit ay parang lason. Kung magpapaalipin tayo dito, tiyak na lalasunin nito ang sistema natin. Ibubulalas natin ang ating galit nang walang konsiderasyon sa ating kapwa. Gagawa tayo ng mga hakbang na marami ang masasaktan. Ipanalangin nating maliwanagan ng pag-iisip ang ating pangulo. Sinasabing inabuso siya diumano ng isang pari noong kabataan niya. Kung totoo man ito, maranasan nawa niya ang paghilom sa sugat na dulot ng masaklap na karanasang ito. Ipanalangin din natin na manatiling matatag at tapat ang Simbahan sa kanyang pakikibaka sa mga pag-uusig at kasamaan sa mundo.

Aliw sa mga Inuusig

Sa kanyang pananalita sa Daan ng Krus na ginanap sa Roma noong Biyernes Santo, kinondena ni Pope Francis ang tahimik na pakikipagsabwatan na nagaganap sa pagpaslang sa mga Kristiyano.  Maaalalang 148 katao ang namatay sa Garissa University sa Kenya noong lamang Huwebes Santo.  Bukod sa Kenya, naging balita na rin ang mga pag-uusig sa mga Kristiyano sa Syria, Iraq, and Nigeria.  
Ang istorya ng mga kapatid natin sa pananampalataya sa mga bansang kasalukuyang may nangyayaring pag-uusig ay istorya ng mga unang tagasunod ni Kristo, at istorya mismo ni Kristo.  Kaakibat na ng bawat Kristiyano ang pasanin ang kani-kanilang krus at sumunod sa Panginoon, mahirap man o masaklap ang landas na kanilang kailangang tahakin. Mayroong mga susuko sa daan at mananalig sa ibang panginoon. Subalit sa mga mananatiling tapat hanggang sa huli, may gantimpalang naghihintay.  Minsang sinabi ni Msgr Mario Enriquez, isang pari sa Maynila, na naparito si Jesus hindi upang maging madali ang ating buhay, kundi upang gawin tayong dakila.  
Sa muling pagkabuhay ni Jesus, masisilayan natin kung ano itong gantimpalang naghihintay sa atin, gantimpalang higit pa sa anumang kayamanan o kadakilaang maaaring ipagkaloob ng mundo.  Ang Pasko ng Muling Pagkabuhay ay isang ring hamon sa atin na maging tapat at matapang para sa ating pananampalataya.  Kung noon hindi natin siniseryoso ang ating pagiging Katoliko, ngayon ang tamang panahon para magbago tayo. Kung noon ang pananaw natin sa Simbahan ay para lamang sa mga manong at manang, ngayon ang tamang panahon para makilalang bahagi rin tayo ng komunidad na ito. Kung noon nananahimik lamang tayo sa gitna ng kabikabilang pag-uusig, ngayon ang tamang panahon para maging instrumento tayo ng nakaaaliw na presensya ni Kristo sa mga nangangailangan nating mga kapatid.
Mapasaatin nawa ang biyaya ni Kristong Muling Nabuhay!